Het Knights Inn motel is deze nacht weer goed bevallen. Ruime kamer en zeer schoon.
Nu op naar Zion National Park op circa 75 kilometer van Cedar City. Tijdens de heenrit heb ik nog even een andere afslag genomen voor een korte toeristische route. Daar kwam ik toevallig bij uit. De rit voer over en mooie nieuw aangelegde weg richting de bergen. Mooi plekje voor een paar foto’s, maar vergeleken met Zion stelde het niet zo veel voor.
Zion was een prachtig park. Eerst heb ik een stuk met eigen auto gereden. Het park lijkt wat tegen te vallen als je bij alle uitzichtpunten stopt. Meer dan wat hoge rotsen met dennenbomen zie je niet. Echter schijn bedriegt. Wil je wat zien, dan moet je een paar wandelroutes volgen. Dat heb ik uiteraard gedaan. Aan het eind van een lange tunnel was het begin van de Canyon Overlook Trail. Als je het wandelpad afloopt heb je een waanzinnig uitzicht over de hele Canyon. Zelden zoiets gezien.
Daarna heb ik de auto geparkeerd bij het bezoekerscentrum. Verder mag je niet rijden. Vanaf daar gaan er alleen shuttlebussen het park in. Deze zijn er in het jaar 2000 gekomen om de grote hoeveelheid verkeer terug te dringen.
Eerst maar eens uitstappen bij het restaurant voor wat eten. Men verkocht er zelfs Douwe Egberts koffie. Helaas was de smaak iets anders. Ik zat me ook af te vragen hoe een Amerikaan dat nou uit zou spreken. Iets van do we egg birds ofzo?
Verder met de shuttle naar de Emerald Pools. Weer een wandelroute die naar 3 kleine plassen water in de bergen voert welke worden gevormd door een waterval die hoog in de bergen ontstaat. Dat kostte best veel tijd omdat het een stevige wandeling was. Er waren in het park trouwens opvallend veel mooie dieren te zien: edelherten, eekhoorns, kikkers, etc.
Inmiddels was het al vier uur en dus tijd om naar het laatste punt te gaan: The Narrows. Helemaal aan het eind van het park. Dat zou een mooie wandeling door de rivier moeten zijn met links en rechts gigantische bergwanden. Helaas was de waterstroom te hevig en waren The Narrows gesloten voor publiek. Toch ben ik naar het beginpunt gelopen en heb even met mijn voeten in het ijskoude water gezeten. Toch jammer dat de route gesloten was. Als in Amerika iets dicht is dan is het ook echt dicht. Je moet vooral niet proberen om het toch te doen. De boetes zijn fors en zoals gebruikelijk all violators will be prosecuted.
Helaas had ik nog niet alles gezien, maar toch genoeg. Op een gegeven moment wordt je een beetje moet van al die canyons.
Om 18.30 was ik weer terug bij de ingang van het park en ben ik in het zuinige autootje richting St. George gereden om te overnachten. Sinds het begin van de vakantie rijdt de auto 38 miles per gallon. Er zit zo’n meter in die dat telkens berekent. Dat staat gelijk aan 1:16. Niet slecht voor een Ford Focus, en als je bedenkt dat een liter benzine tussen 55 en 65 eurocent kost, valt het helemaal mee.
In St. George nog even een nieuwe reserveringsstrategie toegepast voor de hotelreservering. Omdat internettarieven goedkoper zijn, ben ik op de parking van McDonald’s gaan staan om in te loggen met de laptop. Van daaruit het ik een kamer in het Econo Lodge gereserveerd. Deze keer voor de prijs van $ 43,14.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten