Via een omweg langs de Salton Sea (een zoutmeer in Californië) ben ik naar Yuma, Arizona gereden.
Eerst heb ik Salton City bezocht. Klinkt als een wereldstad, is het niet. Er wonen circa 1000 mensen in caravans en woonwagens. Er zijn een paar winkeltjes, een of twee tankstations en enkele bar-restaurants. Ze hebben ook een Kamer van Koophandel. Het plaatsje en de hele regio zijn beroemd geworden in de jaren 1976 en 1977 toen er twee tropische stormen opstaken. Deze stormen zorgden voor veel regen waardoor het niveau van het meer ging stijgen. Momenteel ligt het meer op 65 meter onder zeeniveau. Dat was ooit 70 meter beneden zeeniveau. Een verschil van 5 meter. Dat lijkt niet veel, maar alles wat toentertijd aan de rand van het meer lag, is een paar meter onder water komen te staan. Van auto’s tot caravans. Veel van die oude troep staat er nog en dat geeft de hele kustlijn een spookachtige indruk.
In het barretje heb ik nog de lokale bevolking ontmoet. Althans, een Mexicaan die er 50 jaar geleden naartoe was geëmigreerd. Holanda kende hij niet. Hij dacht dat we er Engels spraken en dat ik de auto op de boot zou zetten en mee terug zou nemen. Van Amerikanen moest hij helemaal niks hebben. Hij vroeg zich af hoe een volk elke keer ‘In God we trust’ kon roepen en vervolgens alle mensenrechten aan de laars lappen. Hij volgde daarom maar gewoon de wijze raad van zijn ouders: pakken wat je pakken kunt. Daarvoor had hij een uitdrukking: ‘Zorg dat je de Amerikanen het brood van het bord eet en vervolgens het bord in hun gezicht smijt’.
Rond een uur ben ik gaan lunchen in een plaats met de veelbelovende naam Mecca. Ik stelde me een paar witte moskeeën voor temidden van een woestijnoase. Maar helaas. Het was gewoon een Amerikaans dorp met een paar tankstations, een Del Taco en de bewoners woonden er in woonwagens.
Mecca lag halverwege de route. De rest van de rit verliep langs de oostkant van het meer naar beneden. Ook daar heb ik wat spookachtige foto’s gemaakt van een verlaten motel en een verpauperde speeltuin.
Een uur later kwam ik in Niland aan. Vijf kilometer ten oosten van het dorp ligt Salvation Mountain. Ik kende de plaats van een RTL-nieuws reportage van Max Westerman. Sinds 1984 is Leonard Knight er een berg aan het beschilderen in naam van God. Zijn boodschap is: God is love. Prima dat iemand dat denkt, maar de man moet toch ooit een klap van de molen hebben gehad. Omdat de berg van zanderig steen is, legt hij er strobalen tegenaan waarop de verf wordt aangebracht. Na afloop kreeg ik nog een dvd mee. Ik heb hem maar een kleine donatie gegeven.
Na Salvation Mountain ben ik naar Yuma gereden. Onderweg heb ik nog een korte stop gemaakt op een rustplaats aan de snelweg. Daar had je een mooi uitzicht op de zandduinen en de voorbijrijdende border-patrol (grenswacht) die erop toeziet dat er geen Mexicanen illegaal de woestijn oversteken. De snelweg I-8 ligt namelijk dicht tegen Mexico aan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten